Je kunt hier niet slapen. Waarom ga je niet naar 'n herberg ?
- Wat denk je ? - Heb je op de deuren geklopt ?
- Ik ben overal geweest. - Daar nog niet.
Probeer het daar eens.
Wie kan dat nou zijn ?
Hebt u iets te eten ? Ik kom uit de gevangenis.
Ik heet Jean Valjean. Ik heb 19 jaar gezeten.
Ik ben voorwaardelijk vrij. Als ik me maandag niet in Dijon meld -
- pakken ze me op. In m'n paspoort staat dat ik gevaarlijk ben.
- U mag met ons mee-eten. - Ik kom net uit de gevangenis.
Ik weet wie u bent.
Dus u laat me uw huis binnen ?
Wat voor misdaad hebt u begaan ?
Misschien heb ik wel iemand vermoord.
- Misschien vermoord ik u wel. - Ik kan u ook vermoorden.
- Is dat een grap ? - We moeten elkaar vertrouwen.
Ik heb niemand vermoord. Ik ben een dief.
Ik heb eten gestolen. Maar ik heb m'n straf uitgezeten. 19 jaar.
Ze hebben me een geel paspoort gegeven. Wat moet ik daarmee ?
Wat moet ik als ik in Dijon ben ? Verhongeren ?
- Nu word ik pas echt gestraft. - Mensen zijn onrechtvaardig.
Mensen ? En God dan ?
Wie u ook bent. Dank u wel.
Een maal en een bed om in te slapen. Een echt bed.
Morgen begin ik een nieuw leven.
Is daar iemand ?
We gebruiken 't houten bestek. Ik wil er niets meer over horen.
Ik wil u niet storen, maar we hebben deze man opgepakt.
- Godzijdank. - Ik ben heel boos op je, Valjean.
- Wat is er met uw oog gebeurd ? - Zei hij dat hij hier geslapen had ?
Nadat we al dit zilver in z'n tas hadden gevonden.
Hij zei dat hij het van u gekregen had.
Dat klopt. Ik heb dat bestek aan hem gegeven.
Maar je hebt de kandelaars laten liggen.
Mme Gilot, pak de kandelaars. Ze zijn minstens 2000 frank waard.
Monsieur Valjean moet opschieten. Hij heeft veel tijd verloren.
- Was je ze vergeten ? - Sprak hij de waarheid ?
Ja. Bedankt dat u hem teruggebracht hebt.
Maak z'n boeien los.
- Laat u me echt gaan ? - Heb je niet geluisterd ?
Mme Gilot, geef deze heren een glas wijn. Ze hebben vast dorst.
Dank u.
Vergeet niet dat je beloofd hebt een nieuw leven te beginnen.
Ik beloof het. Waarom doet u dit ?
Jean Valjean, je behoort niet langer tot het kwade.
Met dit zilverwerk heb ik je ziel gekocht.
Ik heb je bevrijd van vrees en haat. Ik geef je terug aan God.
N EGEN JAAR LATER
Ik ben Javert, de nieuwe inspecteur. De prefect heeft me gestuurd.
Ik verwachtte u al. Ik ben kapitein Beauvals.
- Hoe was uw reis ? - Bekijkt u de papieren niet ?
Dat zit wel goed. Hebt u al gegeten ?
Ik wil dit correct afhandelen.
Juist.
Alles lijkt me in orde. U bent nu hoofd van de politie van Vigau.
Het gaat slecht in Parijs. De misdaad neemt toe, het is er smerig.
- Hier is het veel beter. - Ja, het gaat prima met Vigau.
Wilt u de steenfabriek zien ? Ons grootste bedrijf.
Kom maar mee.
- Van wie is de fabriek ? - Van de burgemeester.
Na 't faillissement 5 jaar geleden kocht hij de fabriek voor 500 frank.
Ik moet met hem kennismaken. Laten we dat eerst doen.
Ik krijg de indruk dat hij een heel bijzondere man is.
Zeker. Maar hij is ook nogal excentriek.
- Hoe bedoelt u ? - Hij leeft Als een kluizenaar.
Hij wilde geen burgemeester worden. De priesters wilden het.
- Niet ambitieus en toch succesvol ? - Het is gek, maar ik mag hem graag.
Ik mag hem graag en ik heb met hem te doen.
Hij is eenzaam. We zijn er.
- Woont hij hier ? - Gek, hé ? Net een arbeidershuis.
Goedemiddag. De nieuwe inspecteur wil zich voorstellen.
- Dat hoeft niet. - U moet hem even begroeten.
Anders barst hij waarschijnlijk in tranen uit.
Ik ben inspecteur Javert.
Ik ben het nieuwe hoofd van de politie.
- Sorry. Wat was u naam ook weer ? - Javert.
- Hebt u de papieren ? - Ik had ze direct moeten geven.
Mooi. Fijn dat u even langskwam.
Kapitein, zorg dat de inspecteur zich thuis voelt. Goedemiddag.
- Zijn mannen en vrouwen gescheiden ? - Dat wilde de burgemeester.
Ik zei toch dat hij nogal excentriek was.
Hij geeft om hardwerkende vrouwen. Hij wil ze beschermen.
Heel juist. Heel wijs.
Neem me niet kwalijk.
- Je hebt er weer een laten vallen. - Hou op.
- Fantine, je krijgt 'n nieuwe plek. - Het was onvergetelijk.
- Maar ik zal het toch vergeten. - Aan het werk.
Kom op. Aan de slag.
- U kunt beter een escorte nemen. - Ik kan wel op mezelf passen.
- Ik moet meteen weg. - Er is toch niets aan de hand ?
Waarom neemt u uw hele vermogen op ?
- We zijn ervoor om u te helpen. - Ik heb het geld nodig voor zaken.
- Ik kom morgen terug. - Ik heb iets vervelends gehoord.
Eén van de meisjes heeft een kind, maar ze is niet getrouwd.
- Is ze een hoer ? - Ik neem geen prostituees aan.
Natuurlijk niet. Ik wil alleen geen kwalijke invloeden in de fabriek.
- Ik zou haar ontslaan. - Doe wat u goed acht.
- Fantine, loop even mee. - Die slet vliegt eruit.
Ontslaat u me niet. M'n dochtertje is ziek.
U hebt het in de brief gelezen. Ze heeft buiktyfus.
- Ik moet de medicijnen betalen. - Wie zijn de Thenardiers ?
Zijn ze familie van je ?
- Is je kind bij vreemden ? - Moet ik weg omdat ik een kind heb ?
Nee, omdat je niet getrouwd bent en er niets over gezegd hebt.
Ik moet werken om haar eten te kunnen geven. Ik moet wel liegen.
- Nu doe je of het mijn schuld is. - Ik wil geen ruzie maken.
Cosette is een heel lief kindje. Straf haar niet voor mijn zonde.
- Ik was verliefd. - Het is altijd hetzelfde excuus.
Ik ben slecht. Maar de Thenardiers hebben zelf twee dochtertjes.
Cosette kan met ze spelen. Ik heb geld nodig voor haar medicijnen.
- Alstublieft. Nog een maand. - De burgemeester is rechtvaardig.
Hij wil niet dat losbandige vrouwen andere meisjes beïnvloeden.
- Wat gebeurt er ? - Dit is voor de stoel. Bedankt.
Ga je ervandoor ? Je bent me nog een maand huur schuldig.
- Volgende week pas. - Ik wil het nu.
- 30 frank. Je hebt daar 50 frank. - Nu 15, volgende week de rest.
- Je hebt geen werk meer. - Hoe weet je dat ?
- Dit is een klein stadje. - Ik heb wel werk. Als wasvrouw.
Iedereen weet dat je een bastaard hebt. Je vindt geen werk meer.
Hier is de helft. De rest komt nog.
Kijk niet zo bezorgd. Zo erg is het ook weer niet.
Je hebt altijd nog een bed.
Je hebt heel mooi haar. 10 frank.
Eerwaarde Moeder...
De bisschop van Digne heeft me veel over uw klooster verteld.
Ik wil u graag iets geven. Of is het 'Ik zou u graag iets geven' ?
'Zou' is beter. En 'schenken' is mooier dan 'geven'.
Ik wil u graag iets schenken.
Er is een ongeluk gebeurd met een van de werknemers. Lafitte.
- Haal me er onderuit. - Aan de kant.
We moeten een hefboom maken. Opschieten.
We doen het samen.
M'n ribben kraken.
Zet je schrap.
- Er komen er steeds meer. - U liet me schrikken.
- Vier nieuwe meisjes. - De misdaad neemt toe.
- Arresteren ? - Hebt u de oude bekenden genoteerd ?
Ja.
- En de nieuwe meisjes ook. - Goed zo.
- Is het al tien uur ? - Ik ben wat vroeger dan normaal.
Hebt u over de redding van Lafitte gehoord ?
- Is hij altijd zo sterk geweest ? - Hij is groot. Maar zo sterk...
- Was hij Als jongen al zo sterk ? - Toen kende ik hem niet.
- O ja. Hij is hierheen verhuisd. - Hij kwam uit Parijs.
- Hij zei... - Hebt u z'n papieren ingezien ?
- Dat weet ik niet meer. - Misschien hebt u het niet gedaan.
Waarom zou u ook ?
Wie is zij ?
- Wie ben jij ? - Blijf van me af.
Ja, ja.
Ze is nieuw.
Wie bent u ? Meneer de burgemeester ?
Ik koop uw paard en uw wagen. U kunt uw oude werk niet meer doen.
Ik heb het Sainte Marie-klooster geschreven. Ze zoeken een conciërge.
Meneer de burgemeester...
- Het spijt me vreselijk. - Wat spijt u ?
Ik heb u altijd... Ik mocht u helemaal niet.
U begon Als arbeider, net Als ik. Maar u werd een rijk man.
- En ik had problemen. - Die heeft iedereen.
Iedereen heeft af en toe hulp nodig. Rust nu maar. Ik spreek u nog.
'We zijn heel blij met onze nieuwe...
. . .C-O-N-C-l-E-R-G-E . . .' Conciërge, dat staat er.
Inspecteur Javert wil u spreken.
Zeg hem dat hij even moet wachten.
Ik heb goed nieuws. Parijs was verheugd met m'n plan.
- Wat voor plan ? - Dat staat in deze brief.
- Waarom vertelt u het me niet ? - Het spijt me.
- Wat spijt u ? - Ik wist dat u niet kon lezen.
- Te vroeg van school gegaan ? - Vertel me over uw plan.
Vigau is erg snel gegroeid. Ik heb een volkstelling voorgesteld.
Goed idee. Maar is dat een zaak van de politie ?
We moeten met onze tijd meegaan. Informatie is belangrijk.
Wie zijn hier de afgelopen 10 jaar heen gekomen ? Uit welke steden ?
Komen de criminelen hier of elders vandaan ?
Zonder dergelijke informatie kunnen we de mensen niet goed beschermen.
- Ik ben bang dat u een fout maakt. - Hoezo ?
Soms verhuizen mensen om met een schone lei te beginnen.
- U doet meer kwaad dan goed. - Eerlijke mensen zal 't niet deren.
Parijs weet dat m'n vader een dief was en m'n moeder een prostituee.
Als ze hierheen zouden verhuizen, zou iedereen dat moeten weten.
- En Als ze nu brave burgers zijn ? - Dat kan niet.
Mensen zijn nu eenmaal goed of slecht.
Een wolf in schaapskleren is nog altijd een wolf.
U hebt het niet getroffen.
- Hoezo ? - U bent in 'n saaie stad geplaatst.
U hoort in Parijs thuis, waar iedereen oneerlijk is.
Ik ga er naartoe. Ze hebben me gevraagd m'n plan toe te lichten.
- Ik blijf vier dagen weg. - We zullen u missen. Succes.
Bedankt. En tot ziens.
Wacht even, inspecteur.
Alstublieft.
- Een afscheidscadeau. - Een cadeau ?
Dit zijn m'n papieren.
Doopakte, paspoort, arbeidscontracten uit Marseille.
Om uw volkstelling op gang te krijgen.
Prettige reis, inspecteur.
- Hou uw papieren klaar. - Inspecteur Javert. Aan de kant.
De prefect was onder de indruk van uw voorstel.
Ik verwacht dat hij uw financiële voorstel snel zal goedkeuren.
Iedereen in Parijs kent uw naam. U wacht een mooie toekomst.
Maar u moet niet gaan graven in het verleden van de burgemeester.
Ik ben bewaker geweest in de steengroeve van Toulon.
Jean Valjean was net zo sterk Als de burgemeester.
Van dat zware werk word je heel sterk.
Sinds ik het verband gelegd heb -
- ben ik er steeds zekerder van geworden.
Ik herken z'n gezicht en z'n stem. Ik had veel eerder...
Ik twijfel niet aan...
- Ik wil hem voor de rechter slepen. - Wat ? Zonder bewijs ?
Als ik een rechtszaak forceer, komen de bewijzen vanzelf.
- Z'n papieren zijn in orde. - Ik heb z'n doopakte gecheckt.
Het is een kopie. 11 jaar geleden was er brand in de kerk.
Alle originele documenten zijn toen verbrand.
Het feit dat u hem herkent, is niet genoeg om hem aan te klagen.
Stel een rapport op, dan onderzoeken we het.
Jean Valjean is een dief. We kunnen geen crimineel Als leider hebben...
Stel een rapport op, zei ik. Ik zal het onderzoeken. Heel voorzichtig.
Klaag hem niet aan zonder bewijs. Heb geduld.
Hij gaat nergens heen.
Tien frank per maand is niet langer genoeg. Cosette groeit snel.
Voor haar verjaardag hebben we haar een pop gegeven. Die betalen wij.
Ze heeft 'n jas en schoenen nodig en ze eet meer dan onze meisjes samen.
Als u geen 20 frank per maand kunt betalen, moet u haar komen halen.
Vriendelijke groeten, Thenardier.
- Wat is je antwoord ? - Ik kan niks doen.
- Ik heb geen geld. - Je hebt al 4 maanden niet betaald.
Ik moet ook rekeningen betalen. En ik heb hier liever geen hoeren.
- Is die ketting niks waard ? - Die geef ik niet weg.
- Hij is voor m'n dochter. - 10 frank of je vliegt eruit.
O nee.
Deze keer wil ik geld zien.
Goedenavond, meneer.
- Wat ben jij lelijk. Hoeveel ? - Eén frank.
- Dat meen je niet. - 50 cent ?
Om een lijk te naaien ?
Je bent vel over been.
Wat dacht je van één cent ? Ik heb er één cent voor over.
Maar laten we eerst je tieten wat meer kleur geven.
Hier heb je iets te drinken.
Stomme hoer.
Ze valt hem aan.
- Zal ik ingrijpen ? - Laat maar aan mij over.
- Zo is het mooi geweest. - Zij begonnen.
Naar huis, jullie. En vlug een beetje.
U wilde weten wanneer hij te ver ging. Ik heb lang genoeg gezwegen.
Je krijgt zes maanden gevangenis.
- Wat gebeurt er dan met Cosette ? - Wie is Cosette ?
- M'n dochter. Straks moet ze weg. - Is je dochter in Vigau ?
- Nee, ze woont... - Dan kan ik niets doen.
Inspecteur, luistert u nou naar mijn verhaal.
Ik had die man niet mogen slaan.
Maar ze stopten sneeuw in m'n jurk. Die jurk heb ik nodig voor m'n werk.
Ik wil het niet goedpraten. Het zal niet weer gebeuren.
Inspecteur, heb genade.
Ik heb je verhaal gehoord. Toch krijg je zes maanden.
Wacht even, inspecteur.
U hebt me dit aangedaan. U hebt me ontslagen.
- Vuile slet. Kom hier. - Laat haar los.
- Wat ? - Ik zal het uitleggen, inspecteur.
Ik hoorde van voorbijgangers dat die mannen haar lastig vielen.
U zou hen moeten arresteren. Laat haar vrij.
Hij zei dat ik weg mag. Hij is de burgemeester.
Ik ga naar huis. Ik wil niemand tot last zijn.
- Wie zei dat ze naar huis mocht ? - Ik.
Ik ben de hoogste autoriteit in Vigau.
Ze spuugde u in het gezicht. Ze beledigde u.
- Dat is mijn probleem. - U hebt het mis.
Het is uw taak om de burgers het goede voorbeeld te geven.
Maar u kunt haar niet vrijlaten. Dat recht hebt u niet.
Volgens het wetboek heb ik dat wel. Sergeant, laat haar los.
Dat kan ik niet toestaan. Ze viel die man aan.
- Ze is vrij. - Niet zolang ik inspecteur ben.
Dan schors ik u tot morgenochtend.
U bent geschorst, inspecteur. U kunt vertrekken. Nu meteen.
Je mag naar huis.
Water.
Ze is er niet best aan toe. Wie is Cosette ?
- Haar dochter. - Het is beter Als ze hierheen komt.
- Ik begrijp het. Dank u, dokter. - De zuster komt morgen pas.
Ik blijf vannacht wel bij haar.
Zorg dat haar lichaam warm blijft en haar hoofd koel.
Waarom luisterde u naar haar ? U had me niet hoeven ontslaan.
Je kleren zijn nat. Ik regel droge kleren voor je.
U hoeft niet te betalen. U verdient het.
- Waarom bent u nu zo aardig ? - Ik had m'n gedachten er niet bij.
Als je met me was komen praten, was dit nooit...
Je moet slapen.
- Wilt u geen kus ? - Ik wil dat je gaat slapen.
- Ik zorg dat je dochter komt. - Gaat u haar halen ?
Ik stuur ze geld om Cosette hierheen te brengen.
- Ze kan hier niet wonen. - Jawel. Ze komt bij je wonen.
En ze gaat ook naar school. Je hoeft je geen zorgen te maken.
- Ik ga werk voor je zoeken. - U begrijpt het niet.
Ik ben een hoer. Cosette heeft geen vader.
Ze heeft God. Hij is haar vader.
En jij bent zijn schepping.
In zijn ogen ben je een onschuldige -
- en mooie vrouw.
Meneer...
- Je ziet er elke dag beter uit. - U liegt.
Gaat u zitten.
- Kijk eens, Fantine. - Is dat Thenardier's handschrift ?
- Is er iets mis ? - Lees hem maar.
Ik kan niet lezen. Wilt u hem voorlezen ?
- Ik kan ook niet zo goed lezen. - Mooi stel zijn wij.
Hij wil haar niet brengen omdat je hem geld schuldig bent.
- Ik heb hem geld gestuurd. - Ik ook. Hij liegt.
- Ik ga haar halen. - Nee, jij blijft hier.
Hij denkt dat je rijk bent geworden. Hij is hebzuchtig geworden.
Ik heb hem extra geld gestuurd. Over een paar dagen is ze er.
- Wat zal dat fijn zijn. - Je moet wat eten, lieverd.
Wilt u niet wat eten ?
Cosette wil graag naar haar moeder toe, maar ze is ziek.
Net Als m'n moeder, zegt ze.
Ze is te zwak om te reizen. Als ze beter is, kom ik haar brengen.
De medicijnen zijn duur. We hebben hoge doktersrekeningen.
- Fantine is ons 50 frank schuldig. - Hou maar op.
- Wilt u terugschrijven ? - Schrijf op uit naam van Fantine:
"Monsieur Thenardier, geef Cosette mee aan deze man. Gegroet."
Ik vertrek meteen.
- Javert. - Ik wil u spreken. Onder vier ogen.
Dank je, Pierre.
Ik heb weinig tijd, inspecteur.
Monsieur, iemand heeft het publieke vertrouwen ernstig geschaad.
Een ondergeschikte heeft de wet met voeten getreden.
- Wie is de overtreder ? - Ik.
Ik heb u belasterd. Ik wil u vragen me te ontslaan.
- Waar hebt u het over ? - Ik verdien geen eervol ontslag.
U hebt niet juist gehandeld tijdens dat incident met die vrouw.
- Doet u dat nu wel. Ontslaat u me. - Op welke grond ?
Ik heb de prefect in Parijs verteld dat u een ex-gevangene was.
- Een wat ? - Ex-gevangene. Ik had geen bewijs.
U lijkt op Jean Valjean, een man uit de gevangenis waar ik bewaker was.
Ik kon m'n aanklacht met geen enkel bewijs onderbouwen. Een grote fout.
Ze zeiden dat u Jean Valjean niet kon zijn.
Ik kom net terug uit Arras. Ik heb de echte Jean Valjean gezien.
Een man die zich Carnot noemt, is onlangs opgepakt voor appeldiefstal.
Een gevangene herkende hem. Hij had met hem gevangen gezeten in Toulon.
Hij zei dat het Jean Valjean was. Ik geloofde het niet.
Ik ben zelf gaan kijken. Ik herkende hem meteen.
Carnot is Valjean.
Ik bied u m'n excuses aan. Het is duidelijk dat u geen crimineel bent.
- U denkt dat ik geen crimineel ben ? - Ik heb Valjean zelf gezien.
- Ik zat er faliekant naast. - Bekent hij dat hij Valjean is ?
Natuurlijk niet, hij doet alsof hij achterlijk is.
Valjean heeft z'n parool gebroken. Daar staat levenslang op.
- Wanneer komt hij voor ? - Morgen.
- Hoe lang zal de zitting duren ? - Niet lang. Hij maakt geen kans.
Ik ben teruggekomen zodat u me kunt aangeven wegens laster.
Ik moet erover nadenken. Ik ging net naar huis. Loop maar even mee.
U bent hard, maar wel integer.
- Ik wil dat u blijft. - Dat is onmogelijk.
- U schildert uzelf te zwart af. - Nee, hoor. Ik verafschuwde u.
Ik accepteerde u niet. Uit wraak maakte ik u zwart.
Ik zou een dergelijk vergrijp zwaar bestraffen.
Laat me ervoor boeten, anders heeft m'n leven geen zin meer.
Geef mij de schuld maar. Ik beveel u uzelf te vergeven.
Dat kunt u alleen mij kwalijk nemen. U blijft prefect. Dat is mijn bevel.
- Gaat u haar vandaag halen ? - Ja. Vanavond.
Is er iets ?
Ik ga heel hard m'n best doen. Ik wil beter worden voor m'n dochter.
Maar Als Hij me wegneemt, zorgt u dan voor Cosette ?
Ik zal altijd voor jou en Cosette blijven zorgen.
Dat beloof ik je.
Is dit het gerechtsgebouw ?
- Mag ik naar binnen ? - De zaal zit vol.
Stampvol. Er dienen twee belangrijke zaken.
- Dus ik kan niet naar binnen ? - Uitgesloten.
Tenzij u in dienst ben van de staat.
Dan is er een plaats voor u gereserveerd.
- De beste plaats in de hele zaal. - Ik ben burgemeester van Vigau.
Heren, blijft u zitten. De rechters bestuderen de documenten.
De gevangene moet blijven staan.
- Edelachtbare. - Meneer de burgemeester.
- Gaat u verder. - U doet alsof u simpel bent.
Ik heb een simpele vraag voor u. Bent u Jean Valjean of niet ?
- Ten eerste... - Geef antwoord op de vraag.
U bent een slecht mens. Dat wilde ik zeggen. Ik was uw naam vergeten.
Ik heb vaak... Hoe zeg je dat ook weer ?
Ik heb niet elke dag te eten. Ik heb honger. Dat woord bedoelde ik.
U bent schuldig bevonden aan diefstal.
- Beantwoord de vraag. - Vroeg hij iets dan ?
- Bent u Jean Valjean ? - Volgens u kom ik uit Faverolles.
Dan weet u meer dan ik.
- M'n ouders waren zwervers. - Edelachtbare...
Aangezien de verdachte zichzelf voordoet Als een idioot -
- roep ik getuige Brevet op.
Brevet, uw verklaring kan het leven van de verdachte verwoesten.
- U moet zeker zijn van wat u zegt. - Ik heb een goed geheugen.
- Veel meer heb ik niet. - Laat de verdachte opstaan.
- Kent u deze man ? - Ik herkende hem Als eerste.
- Dat doet er niet toe. Wie is hij ? - Jean Valjean.
We hebben 19 jaar gezeten. Hij ziet er een stuk ouder uit. En dommer.
- Het zal de leeftijd wel zijn. - Ik roep gevangene Lombard op.
De verdachte moet blijven staan.
Uw antwoord kan het leven van deze man verwoesten.
- Kent u de verdachte ? - Dat kan ik niet ontkennen.
We lagen vijf jaar aan dezelfde ketting. Waarom doe je zo idioot ?
Waarom groet je me niet ? Mis je me ?
Hallo.
Ik roep Bertin op als getuige.
Uw antwoord kan z'n leven verwoesten. Herkent u deze man ?
Dat is Jean Valjean.
Edelachtbare, mag ik het hof iets zeggen ?
Natuurlijk, meneer de burgemeester.
Brevet, Lombard, Bertin... Kijk me aan. Herkennen jullie me ?
Ik herken jou, Brevet. Je bent nog steeds een verrader.
- Valjean ? - Hallo, Brevet.
En jij, Lombard. Kijk niet naar m'n sjieke kleren. Kijk in m'n ogen.
Je noemde jezelf goddeloos, weet je nog ?
Dankzij mij heb je een litteken op je schouder. Je wilde me vermoorden.
- Je bent het inderdaad. - Laat het hof je litteken zien.
Bertin, jij hebt een jaartal op je linkerarm getatoeëerd: 1789.
Laat maar zien.
Ik ken deze mannen, edelachtbare. En zij kennen mij.
Ik ben de man die u zoekt. Ik ben Jean Valjean.
Het is hem.
Ik begrijp dat u goed wilt doen, maar...
In de gevangenis was ik net zo slecht Als zij, zeker niet goed.
Ik wou dat ik deze stakker in mijn plaats kon laten lijden, maar...
Ga verder met uw onderzoek. Dan komt u erachter dat ik Valjean ben.
Kom naar m'n kantoor. Nu direct.
- Bent u terug ? - Ik ga zo weer.
- Over een uur. Hoe is het met haar ? - Het hoesten wordt erger.
Ze houdt het alleen nog vol omdat ze haar dochter wil zien.
- Halt. - Ik heb een bericht voor Javert.
Ik moet het persoonlijk overhandigen. Een aanhoudingsbevel.
Ik wist het wel.
Ik wist het.
- U bent er weer. - Fantine, Als er iets...
Ik was aan het dromen.
Over u en mij en Cosette. Ze kreeg het vormsel toegediend.
Ze zag er zo mooi uit.
Maar ze herkende me niet. Ik moest huilen.
- Ik moet je iets vertellen... - Ik heb niet lang meer te leven.
Wilt u dit aan haar geven ? Ik heb hem voor haar bewaard.
Geeft u hem alstublieft aan haar ?
Ze mag bij u komen wonen, hé ? U zult toch voor haar zorgen ?
- Ja, ik zal voor haar zorgen. - Beloof het.
Ik beloof het.
Hij kan goed liegen, hé ? Hij heeft z'n hele leven gelogen.
- Help me. - Hij is hier niet voor jou.
- Meneer de burgemeester... - Hij is geen burgemeester meer.
- Ik wil je even spreken. - Zeg het maar.
Laat me haar kind ophalen. Ik zal je rijkelijk belonen.
Denk je dat ik gek ben ? Wat zul je gelachen hebben, toen je me vergaf.
Je mag dat hoerenkind niet halen. Jullie gaan de gevangenis in.
Je zult je dochter nooit meer zien. Hij kan je niet helpen.
- Javert... - Vuile bedrieger.
Sta op.
Het is een genoegen je weer te zien, Valjean.
Je hebt haar vermoord.
Je kunt nergens heen zonder papieren.
Ik heb je zo gevonden.
Ze heeft berouw getoond, hé ? God zal haar vergeven.
Bent u echt een ex-gevangene ?
- Waar is de inspecteur ? - Binnen.
Hebt u hem vermoord ?
Jammer.
Geef me een flinke dreun. Ik moet wel een bult hebben.
- Waar is hij ? - Hij vertrok een half uur geleden.
- Waarheen ? - In zuidelijke richting.
Jullie twee erachteraan. Hoeveel geld heeft hij meegenomen ?
- Helemaal niks. - Laat me het boek zien.
- Overdracht van de fabriek ? - Aan de werknemers.
Iedereen heeft aandelen gekregen.
Schiet op.
Sneller. Vooruit.
Goedemorgen, burgemeester.
Geen vaart minderen. Hier die teugels.
Sneller.
We gaan te hard.
Pas op.
Je staat onder arrest.
Aan wie schreef die hoer ? Geef me het adres.
Eindelijk, trut. Waarom duurde het zo lang ?
- Het is heel zwaar. - Je levert ons geen cent op.
Je kunt toch tenminste de kamers poetsen.
Jij zet alleen maar een grote mond op. Aan het werk.
Maak die sokken af, anders krijg je geen eten. Wat kom jij doen ?
- Ik zoek een kamer. - Dat kost 20 cent.
- Ik betaal vooruit. - Prima.
- Lieverd, je bent iets vergeten. - Ben ik iets vergeten ?
- Dat gebeurt me wel vaker. - De gewone kamer is bezet.
Alleen de bruidssuite is nog vrij. Die kost 40 cent.
- Wilt u ook wat eten ? - Brood en kaas.
- Wat is ze aan het breien ? - Sokken voor m'n dochters.
- Is zij geen dochter van u ? - Dat wezen ? Nee, hoezo ?
- Bent u in haar geïnteresseerd ? - Misschien.
- Hoe heet ze ? - Cosette.
- Wat zijn die sokken waard ? - Geen idee.
- 30 cent. - Ik koop ze.
Ik koop vrije tijd voor haar. Speeltijd.
- Ze kosten 30 cent per stuk. - Cosette, sta op.
Cosette. Kom eens gauw hier.
Je werkt nu voor mij. Je mag gaan slapen of gaan spelen.
- Mag ik echt gaan spelen ? - Je hebt het gehoord. Ga spelen.
Moet Cosette bij u op schoot komen zitten ?
- Komt de postkoets naar Parijs nog ? - Die is al weg.
Morgenochtend komt er weer een.
- Vindt u Cosette leuk ? - Ik wil haar meenemen.
Ik ben weg van dat kind. Echt waar. En ik ben erg arm.
Ik heb meer dan 400 frank betaald voor medicijnen.
Ik heb weinig hersens, maar wel een groot hart.
- Meer dan 400 frank, zei u ? - 500.
500. Alstublieft. Ik wil meteen vertrekken.
Haar moeder liet haar hier achter. Ik kan haar niet weggeven.
- Hoeveel ? - Het is geen kwestie van geld.
U hebt 't recht niet. Al bood u 1200 frank, dan deed ik het nog niet.
Ik zou al m'n schulden kunnen aflossen met 1500 frank, maar...
Nee, ik kan dit niet doen. Het is tegen de wet.
- Het zou onrechtmatig zijn. - Nu niet meer.
Haar moeder heeft me toestemming gegeven haar mee te nemen.
Cosette, vlug.
- Moeten we naar Parijs lopen ? - Ben je moe ?
- Nee hoor, monsieur. - Noem me maar geen monsieur.
- Dat valt zo op. - Hoe moet ik u dan noemen ?
- Noem me maar papa. - Maar u bent m'n vader toch niet ?
Zal ik je dragen ?
- Ik kan de takken aanraken. - Je bent een reuzin.
- Ik ben de koningin van Frankrijk. - Zo is het.
Je bent een koningin, Cosette.
Hou uw papieren klaar voor controle.
We moeten hierheen.
Hou uw papieren klaar voor controle.
Cosette, luister. Je moet hier even wachten. Ik ben zo terug.
Laat me hier niet achter.
Je moet heel stil zijn. Ik ga even naar de muur kijken. Ik ga niet weg.
Gaan we over de muur klimmen ?
Kun je dat doen ?
Papa. Ik moest u toch papa noemen ?
- Nog niet gevonden. - Hij is te voet.
Met dat meisje gaat hij niet zo snel.
U zei dat hij Valjean was en we hebben niet naar u geluisterd.
Ik heb de prefect gevraagd u over te plaatsen naar Parijs.
Ik wil dat u bij mij komt werken.
Ik voel me zeer vereerd. Bedankt.
Deze mannen zullen u helpen Valjean op te sporen.
Geef je pop maar aan mij, Cosette. Ga op m'n rug zitten.
Zet je voet hier neer. Goed zo. En nu op m'n rug.
Zo ja. Gaat het ?
- Ik ben bang. - Niet naar beneden kijken.
- Natuurlijk doet hij dat niet. - Wat doet hij niet ?
Controleer de muur. Kijk waar er huizen vlak bij de muur staan.
- Ik begrijp het niet. - Hij komt niet via de poort.
Hou de boel in de gaten.
Liggen.
Hier moeten we springen.
Hou je kop. Je wilt toch niet dood ?
Het spijt me, Cosette. Rustig maar. We moeten heel stil zijn.
Alleen hier kunnen we van de muur af komen. We moeten springen.
Valjean.
Pak m'n hand vast.
- Wat is 't voor gebouw ? - Een klooster.
Ik ga geen zaal met nonnen wakker maken en hun bedden doorzoeken.
De nonnen mogen niet met mannen praten.
- U zei dat het een kostschool was. - U gaat eraan Als u zich vergist.
Ik weet zeker dat hij hier is.
- Wie bent u ? - Nu zit ik in de nesten, Lafitte.
Verzamel de nonnen en de schoolmeisjes in de kapel.
- Dan lopen ze geen gevaar. - We zijn voor niemand bang.
U kunt het terrein, de school en het klooster niet doorzoeken.
Ik heb gezegd dat u m'n broer bent. U wordt tuinman.
Bedankt. Kun je regelen dat zij hier naar school gaat ? Ik betaal ervoor.
Wie is ze ?
Ze is een weesmeisje. Ze hoort nu bij mij.
Tl EN JAAR LATER
Het is jammer. Volgend jaar is Cosette aan de beurt.
- Ze offert haar leven aan God. - Een mooie non is een verkwisting.
Zij zit vast. U kunt de wereld verkennen. Parijs in ieder geval.
Bent u niet nieuwsgierig ? Hoeveel jaar zit u hier nu al ?
- De wereld verandert niet, Lafitte. - Jawel. Ga maar eens kijken.
U zult versteld staan.
- Waar kijk je naar ? - Naar de mensen die voorbij komen.
Ik wil geen non worden, papa. Ik wil hier weg.
We zijn hier veilig. We hebben hier alles.
Ik kan hier werken en bij jou zijn. We hebben het goed.
Ik zal erover nadenken.
We zijn u heel dankbaar, maar ik wil graag dat m'n dochter gelukkig is.
Ik vind het jammer, maar ik wil ook dat ze gelukkig is.
Dank u. We vertrekken zodra ik een huis gevonden heb.
Zou u me kunnen helpen een huis te zoeken in een goede wijk ?
- Hoe kun je dat betalen, Lafitte ? - Ik ben redelijk bemiddeld.
M'n familie had veel geld. Ik heb het bewaard.
- Ik hoop dat je besluit juist is. - Ik denk het wel.
Kijk, papa.
- Het duurt niet lang. - Ik wacht hier.
Ik ben zo terug.
Hebt u wat geld voor me ?
- Waarom niet ? - Staken is illegaal.
De koning heeft alles verboden. Je mag niet eens meer schrijven.
De politie heeft de uitgeverij van l'Egalité vernield.
Die man is de leider van de ABC-sociëteit.
De grootste en gevaarlijkste studentenvereniging.
Ze zijn tegen de koning en eisen algemeen stemrecht.
Ik wil weten wie ze zijn.
- Je mag je mond niet open doen. - Hij heet Marius Pontmercy.
Armoe is de grootste misdaad. Je wordt er levenslang voor gestraft.
- Concentreer je op hem. - De regering is genadeloos.
- We hebben geen werk. - Daarom verhongeren onze kinderen.
Waarom wordt 't ons onmogelijk gemaakt ze te helpen ?
- De koning liegt. - Hij beloofde stemrecht.
Hebben we dat ? Waar is de republiek waar onze vaders voor stierven ?
Hier, broeders. Hij leeft voort in ons hoofd.
Maar wat nog belangrijker is, hij leeft voort in ons hart.
In ons hart zijn wij de republiek. Wij zijn de republiek.
- Waar ben je geweest ? - Ik ging even een luchtje scheppen.
- Wie is dat ? - Geen idee. Hij hield 'n toespraak.
Dank u wel.
Jullie weer ? Ik heb jullie niet in de kerk gezien. Wegwezen.
- We mogen er niet in. - Laat ze maar. We hebben genoeg.
- Alsjeblieft. - Niemand is zo aardig Als u.
Gavroche, wat ben je toch een leugenaar.
- Wie zijn je vriendjes ? - M'n kinderen. Ik heb ze gevonden.
- Ben ik geen goede vader ? - Je hebt een betere jas nodig.
M'n vriend wil weten of u met hem wilt gaan wandelen.
Morgen heb ik ook een jas voor je kinderen.
- Hij laat haar nooit alleen. - Hij bewaakt haar.
- Toe maar. Ze komen eraan. - Vlug, jongens.
- We gaan naar huis. - Zullen we een wandeling maken ?
- Ik ben moe. Wil je me voorlezen ? - Ik ga een eindje wandelen.
- Alleen ? - Het moet toch een keer gebeuren.
- U gaat in de koets, en... - Geen spelletjes.
- Ik speel geen spelletjes. - Ik ben je vader. Instappen.
Het is donderdag. Dan krijg je altijd je lievelingstoetje.
Heb je daar geen zin in ?
Vreemden kunnen gevaarlijk zijn.
- Is het naar uw zin ? - Ja. Dank je, Toussaint.
Het is niet waar. U bent m'n vader niet.
U hebt het nooit eerder gezegd. Tot zonet. Dat was de eerste keer.
- Dat is waar. - Bent u m'n vader of niet ?
Ik heb je moeder beloofd voor je te zorgen. Je vindt me overbezorgd.
- Maar vreemden zijn gevaarlijk. - Dat wil ik niet meer horen.
U schaamt zich ergens voor. Voor mij. Of voor uzelf.
U houdt iets geheim. Daarom mag ik niet alleen weg.
U liegt tegen me. U wilt me dag en nacht bij u hebben, -
- want u bent eenzaam en u wilt dat ik altijd alleen zal blijven.
Je hebt gelijk. Ik ben je vader niet.
Ik wil je beschermen. De wereld is geen veilige plaats.
Je bent de enige die ik heb.
Ik kan je alleen op deze manier beschermen. Het spijt me.
Het geeft niet.
- Kom aan tafel. - Ik blijf hier nog even zitten.
- Dag. - Hallo.
- Hoe heet je ? - Marius.
- En jij ? - Cosette.
Ik heb iets voor je.
- Zal ik je soep opwarmen ? - Ik kom eraan.
Ik kom terug. Morgenavond. Hier buiten.
Tot morgen.
Wapens ?
- Het gaat te snel. - Een revolutie moet ook snel gaan.
We hebben nauwelijks genoeg wapens voor onszelf.
We gooien met straatstenen.
Toe nou toch. Ze vechten niet met stokken.
- En ? - Ze hebben twee vaten met buskruit.
Maar ze hebben weinig wapens.
Ze weten niet wanneer ze moeten beginnen. Ze maken ruzie.
- Ze zijn bang. - Mooi zo. Je krijgt 'n nieuwe taak.
- Dank u. - Hoe zit 't met die Marius ?
Hij is verliefd. Het meisje werkt in de gaarkeuken.
- Wie is haar vader ? - Hij heeft die keuken opgezet.
Ik weet alleen z'n naam. Lafitte.
- Kent u hem ? - Ik geloof het niet.
- Ga je niet mee wandelen ? - Vanavond niet, papa. Ik wil lezen.
Gisteren wilde je ook niet mee. Je hebt beweging nodig.
- Ik ben moe. - Red je je wel ?
Ja, hoor. Ik ga lekker lezen en Toussaint is er ook.
Welterusten, lieverd.
Wat een prachtige brief was dat.
Echt heel mooi.
- Je moet me alles vertellen. - Wat bedoel je ?
- Over jou. - Er valt niets te vertellen.
Ik ben een eenvoudig meisje en ik leid een eenvoudig leven.
Ik ben opgegroeid in een klooster. Met een heleboel andere meisjes.
M'n vader woonde er ook. Hij is een goede man.
Hij heeft me veel liefde gegeven. Bij hem voelde ik me thuis.
En toen ontmoette ik jou. Je bent een genie, hé ?
Een genie ? Ik ben een arme student. Ik ben niet slimmer dan de rest.
Je toespraak was prachtig. Ik durfde niet te ademen.
Ik was bang dat ik iets zou missen.
- Zien ze elkaar elke avond ? - Ze zijn verliefd. Walgelijk.
Ze brengen de hele nacht samen door. Zelfs Als het regent.
Ik heb de wapenleverancier niet gevonden.
- Heeft haar vader het niet door ? - Nee. En ik heb een hoop geleerd.
Ik hoef geen kinderen meer. En zeker geen dochter.
Kan ik iets anders doen ?
Misschien kan ik bij een stel anarchisten infiltreren.
Ik regel dit wel. Neem twee dagen vrij. Je krijgt een nieuwe opdracht.
Dank u wel. Als ik het vragen mag, wat gaat u doen ?
Lafitte is toch een respectabele en rijke man ?
- Een kerkganger en een goede vader. - Absoluut. Hij geniet veel aanzien.
Dan moet hij weten dat z'n dochter omgaat met 'n gevaarlijke rebel.
- Monsieur. - Kom bij me in de tuin zitten.
- Er is iemand die u wil spreken. - Wie dan ?
Inspecteur Javert. Van de politie.
- Kunt u even w... - Ik wacht.
- Wie was dat ? - Dat was...
- Ja ? - De tuinman.
- Waarom moet ik dat zeggen ? - Zeg dat ik 'n week weg ben.
Als hij iets over vroeger vraagt, zeg dan dat je je niet lekker voelt.
- U bent bang. - Nee, hoor. Ga nu maar.
Niet nerveus zijn. Dan wordt hij achterdochtig.
We mogen nooit zeggen dat hij op reis is.
Dat vindt hij te gevaarlijk. Maar van u hebben we niks te vrezen.
- Wanneer komt hij terug ? - Over een week waarschijnlijk.
Ik schrijf een briefje voor hem. Hebt u een envelop ?
Ik ken een Lafitte. Waar komen jullie vandaan ?
- Uit Parijs. - Is dat zo ?
Dan is het waarschijnlijk geen familie.
Deze brief is voor je vader. Overhandig hem persoonlijk.
- Wat een vreselijke man. - Wat heeft dit te betekenen ?
Uw dochter is verleid door een gevaarlijke rebel. Marius Pontmercy.
- Ze verraadt u elke avond. - Ik weet van niks.
Lieg niet. Heb je je aan hem gegeven ? Zie je hem elke avond ?
- Sla me dan. Dat wilt u toch ? - De waarheid, Cosette.
U vertelt zelf de waarheid niet.
Waarom bent u bang voor die inspecteur ? Wie is hij ? Wie bent u ?
Je begrijpt het niet. Je hebt ons leven verwoest.
Ik begrijp het inderdaad niet.
Hoe kan dat, Als u me de waarheid niet vertelt ? Wie bent u ?
Ik ga er niet over liegen. Ik hou van Marius. Ik schaam me niet.
We gaan altijd samen op een bankje zitten. Dan ben ik mezelf.
Dan voel ik dat ik leef. Verwoest ik daar ons leven mee ?
Vertel me wat er aan de hand is, papa.
Vertelt u het alstublieft. Wat is er gebeurd ?
Alstublieft. Wat is er aan de hand ?
- Ik ben een ex-gevangene. - Een ex-gevangene ?
Toen ik net zo oud was Als jij, was ik heel arm. Ik had honger.
Op een dag stond ik voor een etalage die vol lag met brood.
Er zat alleen nog een raam voor. Ik had vreselijke honger.
Het was zo eenvoudig.
Ik sloeg de ruit in en pakte wat ik nodig had.
Ik werd opgepakt en ik ging voor 20 jaar achter de tralies.
Ze hebben dingen met me gedaan. Ik kan er niet over vertellen.
Ik heb ook dingen gedaan. Vreselijke dingen.
Ik werd een beest.
Ze namen me m'n waardigheid af.
Ze namen me alles af.
Waar moet ik morgen heen ? Weer naar het Café Musain ?
Nee. Ga tussen de mensen op het plein staan. Kijk wat dat oplevert.
Heb je nog wat gevonden over Lafitte ?
Hij komt uit Vigau. Tot 10 jaar geleden woonden hij en Cosette daar.
Cosette ? Je had me niet verteld dat ze zo heette.
Niks te vinden.
- Hij is snel vertrokken. - Inderdaad.
Maar we vinden hem wel.
Heb je m'n kinderen gezien ?
- We moeten onze actie voorbereiden. - Het is een revolutie.
De koning doet alsof Lamarque z'n vriend was.
- Geef me één uur. - Het is geen spelletje.
- Morgen is het menens. - Straks bepalen we de strategie.
Ze hebben Lamarque vermoord. Dat zal ze spijten.
Schiet op. Na morgen kun je Als een vrij man met haar naar bed.
"Ga naar Rue de L'Ouest 18."
Waarom ?
Hij moet weg en ik ga met hem mee.
- Z'n leven loopt gevaar. - Hoezo dan ?
Dat is een geheim.
Ik was een weeskind. Hij heeft me grootgebracht.
- Ik zal je nooit meer zien. - We gaan met hem praten.
- Je mag vast wel mee naar Engeland. - Wat ? Ben je gek geworden ?
Morgen beginnen we de revolutie. Ik moet hier blijven.
Waarom moet je opeens naar Engeland ?
- Waarom moet je juist nu weg ? - Hij heeft me nodig.
Ik begrijp het.
Niet verdrietig zijn, Marius.
Wanneer ga je weg ?
Morgen niet. Dan wordt Lamarque begraven. Misschien overmorgen.
Ik kom morgenavond langs. Beloof me dat je er zult zijn.
We zijn in de meerderheid met onze 24.000 soldaten.
En binnen twee dagen hebben we er 30.000 extra. Waar stellen we ze op ?
Het kritieke moment is Als de stoet langs het plein trekt.
- Dan zullen ze beginnen. - We slaan niet meteen terug.
We omsingelen ze.
Het is angstaanjagend.
- Waarom zijn ze zo boos ? - Lamarque was een held voor ze.
Waarom krijgt hij een staatsbegrafenis ?
De koning doet alsof hij loyaal aan hem was. De ultieme belediging.
Daarom zijn ze zo boos.
Leve de republiek.
- Lamarque is van ons. - Aanvallen.
Lamarque is onze held. Trek z'n kist van de wagen.
Leve de republiek.
Naar de barricades.
Eraf, jij.
Je had gelijk, maar die sukkels van de gemeente wilden niet luisteren.
- Waarom heb je deze kleren aan ? - Ik zoek een heel gevaarlijke man.
Het wordt de belangrijkste arrestatie uit m'n carrière
- Wie is het ? - Dat zeg ik liever nog niet.
- Waar ga je heen ? - Ik ga het bewaakte gebied uit.
Er zijn daar barricades opgeworpen. Het is er levensgevaarlijk.
Maakt u zich geen zorgen.
We gaan zo. Veel mensen vluchten de stad uit.
De politie kijkt alleen wie er binnenkomt. Een perfect moment.
- Hoe zwaar zijn de gevechten ? - Ik ben er niet dichtbij geweest.
- Wat hebt u gehoord ? - Niemand weet hoe het gaat.
De meningen verschillen.
- Er zullen veel mensen sterven. - Kunnen we niet tot morgen wachten ?
- Vecht hij mee ? - Ik heb beloofd op hem te wachten.
- Al komt hij niet, ik moet wachten. - Heb je zoveel pijn ?
U vindt het vast raar dat ik zoveel voel voor een vreemde.
- Maar ik zie hem niet zo. - Ik begrijp het wel. Echt waar.
Uw papieren.
In orde.
Vanavond niet, Marius.
Eén uur. Ik ga één uur weg.
Het is m'n plicht je tegen dit soort tuig te beschermen.
- Is Valjean er ook ? - Ik zeg niks.
Weet je wel wie je in bescherming neemt ? Hij is een dief.
- Ik weet wat hij gedaan heeft. - Weet je dat jij een bastaard bent ?
Heeft hij je verteld dat je moeder een hoer was ?
Geef hier, Cosette. Je overtreedt de wet.
Wie ben jij ?
- Wie ben jij ? - Inspecteur Javert. Geef je over.
Overgeven ? Ik laat je berechten door het volk.
Op de barricades ? Sukkel. Die revolutie van je wordt niks.
Als wij sterven, sterf jij ook.
Vaarwel, Marius.
Ik hou van je, Cosette.
Hij kwam naar me toe om afscheid te nemen. Hij houdt van me.
Breng haar naar ons oude huis. Alles komt goed.
Vuur.
Daar zitten we dan. Ik had gelijk.
Kent u hem ? Als we een kogel over hebben, maken we hem af.
Wat doet u hier ? Waar is Cosette ?
In het huis waar jullie verliefd op elkaar werden.
- Ik kan niet naar haar toe. - Ze is je toekomst.
Als dit mislukt, is er geen toekomst.
Je hebt haar liefde. Dat is het enige wat God ons geeft.
Ga naar haar toe.
- Gavroche, kom terug. - Ik heb kogels nodig.
Kom terug.
Kom hier.
Papa.
- We doen het nu. - Ben je trots op je daden ?
Laat mij het doen.
Doe het buiten. We willen z'n bloed niet hier op de vloer hebben.
- Een mes. Dat past beter bij je. - Waarom liet je me niet met rust ?
- Ik ben totaal onbelangrijk. - Toch heb je gewonnen.
- Ik wilde alleen in vrede leven. - Doe dat dan.
Die kant op. Door de poort. Er zal je niets gebeuren.
- Je gaat me in de rug schieten. - Ik laat je vrij. Schiet op.
Zij kennen geen genade. Vlug.
Je kunt me beter vermoorden. Ik ga door met m'n werk.
Begrijp je ? Ik zal weer achter jou aan gaan.
Je kunt er beter een eind aan maken.
Schiet me dood.
Je bent dood, Javert.
Geef je over. Anders schieten we.
Ga hier even staan.
Kijk daar.
Kom op. Laat je vallen.
Deze kant op, jongens.
Leve de republiek.
Vuur.
Kijk of hij op het dak is.
Haal een paar lantaarns. Vlug.
- Deze kant op. - Nee, hij gaat naar de rivier toe.
Rustig maar.
Je moet me een beetje helpen.
Kom op. Hou vol.
Leeft hij nog ?
Voorzichtig.
- Hij moet naar de dokter. - Om gezond te sterven ?
Je weet dat hij amnestie krijgt. Het gaat je om mij. Arresteer me maar.
Laat hem gaan.
- Gaat het je alleen maar om hem ? - Je hebt mij. Daar gaat 't jou om.
Laat hem de jongen wegbrengen. Breng hem daarna naar mij.
- Marius... - Hij overleeft 't wel.
Toussaint, ga een dokter zoeken.
Neem wat geld mee. Het maakt niet uit hoeveel hij vraagt.
Ik heb ooit beloofd dat ik je dit zou geven.
Hij is van je moeder geweest.
Ze was een goede vrouw. Ik hield van haar.
- Nee. - Zorg goed voor hem.
Ik moet me aan m'n afspraak houden. Ik moet weg.
Beloof dat je gelukkig zult zijn.
Het is goed zo. Ik heb iets gestolen.
Ik heb geluk gestolen. Daar betaal ik voor.
Ga naar hem toe. Hij is het belangrijkst.
Breng hem hierheen.
In dit briefje staat wat ik met de gevangene gedaan heb.
Zorg dat de prefect het direct leest.
Ik ben blij dat ik wat tijd voor mezelf had.
Ik moest nadenken over wat ik met jou zou doen.
Je bent een lastig probleem. Ga op de rand staan.
- Waarom arresteer je me niet ? - Vooruit. Je begrijpt de wet niet.
Ik heb je een bevel gegeven. Voer het uit.
- Waarom schoot je me niet dood ? - Dat recht heb ik niet.
- Maar je haat me. - Nee, hoor.
Ik heb geen enkel gevoel.
Je wilt toch niet terug naar de steengroeve ?
Dan zijn we het daar over eens.
Ik behoed je voor een levenslange gevangenisstraf.
Helaas staat de wet me niet toe genadig te zijn.
Ik heb geprobeerd m'n leven te leiden zonder de wet te overtreden.
Je bent een vrij man.
Gedownload van www.ondertitel.com